Dark Souls Wiki
Advertisement

Płomień Chaosu – potęga w świecie Dark Souls.

Historia[]

Płomień Chaosu został stworzony przez Wiedźmę z Izalith, kiedy próbowała użyć mocy swej duszy w celu zastąpienia przygasającego Pierwszego Płomienia. Kiedy nie była w stanie go kontrolować, została, wraz z kilkoma swoimi córkami, pochłonięta i przeobrażona w Łoże Chaosu, z którego narodziły się demony. Większość dzieci wiedźmy zostało w ten sposób pochłoniętych i przemienionych. Jedna z cór wiedźmy, Quelana, jako jedyna dała radę uciec przed Płomieniem i wykorzystała jego moc do stworzenia piromancji.

Po klęsce Łoża Chaosu z ręki Wybranego Nieumarłego, Płomień nadal istniał. W końcu został odkryty w mieście Eleum Loyce, w postaci Starego Chaosu. Pochłonął on wielu tutejszych rycerzy, zmieniając ich w osmalone wersje, ostatecznie przejmując też duszę samego władcy, Króla Kości Słoniowej. Król został jednak ostatecznie uwolniony przez Nosiciela Klątwy poprzez prośbę wyroczni monarchy, Alsanny.

W trakcie wydarzeń w Dark Souls III, Płomień Chaosu zaczął gasnąć, a demony stały się wymierającą rasą. Zbłąkany demon, znajdujący się na szczycie wieży w Twierdzy Farrona, został już pozbawiony jakiegokolwiek płomienia w sobie.

I chociaż nie udało się zastąpić tym ogniem Pierwszego Płomienia, to działa on bardzo podobnie do niego, ponieważ demony mogą stać się wystarczająco potężne, aby "zjednoczyć" i ożywić płomień, gdy umrze. Wybrańcem do tego zadania był książę demonów, którego wola i pamięć była połączona z innymi demonami. Niestety jego porażka najpierw z ręki księcia Loriana, a później z ręki Nierozpalonego ostatecznie wbiła gwóźdź do trumny dla całej rasy i doprowadziła do jej całkowitego wymarcia.

Advertisement